Umacnianie się antysemityzmu - Prześladowanie Żydów w Polsce nasilało się w początkowych i końcowych latach II RP © zydzi.com Umacnianie się antysemityzmu - Prześladowanie Żydów w Polsce nasilało się w początkowych i końcowych latach II RP © zydzi.com
Aktualnie jesteś:  zydzi.com Okres międzywojenny Umacnianie się antysemityzmu

Umacnianie się antysemityzmu

Prześladowanie Żydów w Polsce nasilało się w początkowych i końcowych latach II RP. Nie byli oni najczęściej postrzegani jako prawdziwi Polacy, zwłaszcza przez osoby o poglądach nacjonalistycznych, którym politycznego poparcia udzielały koła endeckie.

Już przed wybuchem I wojny światowej endecja i jej główny działacz Roman Dmowski uważali, iż wszelkie mniejszości narodowe stoją na przeszkodzie integracji Polski i jej ponownego zjednoczenia, ponieważ nie wykazują one polskiej świadomości narodowej. Po odzyskaniu niepodległości Dmowski głosił, iż narody, które nie poddadzą się asymilacji doprowadzą do upadku państwa, które nie będzie mogło ustanowić silnej władzy centralnej.

Sytuacji nie polepszało to, że Żydzi żyli w dużych skupiskach (co uniemożliwiało asymilację), a także to iż np. ok. 85% Żydów określało hebrajski lub jidysz jako swój język ojczysty. Ich sytuacja polepszyła się w czasie rządów autorytarnych marszałka Józefa Piłsudskiego (1926-1935), który sprzeciwiał się antysemityzmowi (opowiadał się za ocenianiem obywateli według kryterium zasług dla kraju, a nie narodowości). Szczególnie polscy Żydzi cenili sobie rządy popieranego przez Piłsudskiego liberalnego Kazimierza Bartla. Jednak z wielu powodów, włączając w to Wielki kryzys, ich sytuacja nigdy nie była satysfakcjonująca. Pogorszyła się ona po śmierci marszałka, którą większość Żydów odebrała jako tragedię.

Po odejściu Piłsudskiego, nasiliły się dyskryminacja akademicka (numerus clausus wprowadzony w 1937), antyżydowskie zajścia i półoficjalne lub nawet oficjalne antysemickie wypowiedzi przedstawicieli władz państwowych. W 1937 związki zawodowe polskich lekarzy i prawników wprowadziły przepis w swoich statutach, że przyjmowani będą jedynie chrześcijanie. W latach 1935-1937 97 Żydów zostało zabitych, a ok. 500 odniosło obrażenia w zajściach antysemickich. Celem przemocy były wielokrotnie żydowskie sklepy, z których wiele zostało splądrowanych. Wiązało się to z bojkotem ekonomicznym, który w połączeniu z Wielkim kryzysem przyczynił się do obniżenia poziomu życia Żydów w Polsce (który był jednym z najniższych spośród wspólnot żydowskich na świecie). W efekcie tego, w przededniu drugiej wojny światowej w Polsce mieszkała ogromna mniejszość żydowska, jednak biedniejsza i słabiej zintegrowana z innymi obywatelami niż ci zamieszkujący kraje Zachodniej Europy.



źródło: pl.wikipedia.org 

 pijaństwoŁęczycaWembley
opony  netBOX - Systemy internetowe